Publikuj

🔥Analiza wyceny SanDisk｜Tajemnica długoterminowych umów stojąca za celem cenowym 2400 2400 USD odpowiada wycenie 10-krotności zysku na akcję SanDisk za rok fiskalny 2028, opartej na założeniu długoterminowej marży brutto około 80%, ujawnionym przez firmę 8 grudnia. ▪️Rosenblatt po raz pierwszy objął akcje 22 września, wystawiając rekomendację kupna i cel cenowy 2400, podczas gdy cena zamknięcia tego dnia wyniosła 1887 USD. ▪️Moc produkcyjna jest zabezpieczona wieloletnimi umowami z 8 klientami: minimalne przychody 93,9 mld USD, pozostałe zobowiązania do wykonania 91,1 mld USD oraz dodatkowe gwarancje na 16,5 mld USD, co pokrywa około dwie trzecie wolumenu dostaw bitów w roku fiskalnym 2028. ▪️Druga strona medalu: przychody w czwartym kwartale wyniosły 8,97 mld USD, wzrost kwartalny o 51% (poprzedni kwartał +97%), dwie trzecie wzrostu wynika z podwyżek cen, a nie zwiększenia wolumenu dostaw; marża brutto osiągnęła 84,6% i prawdopodobnie osiągnęła szczyt, prognoza na kolejny kwartał to spadek do 83–85%. ▪️Podobna sytuacja w Micron: 16 umów typu take-or-pay zabezpiecza około jednej trzeciej mocy produkcyjnej NAND, minimalne przychody 100 mld USD, w tym kwartale spodziewane jest otrzymanie 10 mld USD zaliczki od klientów. Różnice na rynku nie dotyczą już tego, czy popyt na AI przekłada się na zamówienia. Obie firmy w pewnym stopniu oddzieliły się od logiki czystego popytu spotowego, opierając się na długoterminowych umowach: umowy te zabezpieczają minimalny poziom przychodów, a podwyżki cen decydują o maksymalnym poziomie zysków. Pytanie kluczowe: czy takie długoterminowe umowy zabezpieczające moce produkcyjne to rzeczywisty popyt rynkowy, czy raczej forma finansowania? 👉 Jakie jest Twoje zdanie, czy długoterminowe umowy to gwarancja popytu, czy raczej zabieg finansowy? Podyskutuj w komentarzach! ⚠️Tylko podstawowe informacje fundamentalne, nie stanowią porady inwestycyjnej